Συχνές Ερωτήσεις | Επικοινωνία | Σύνδεσμοι | Χορηγοί
ΠροφίλΑσθένειαΠεριοδικόΝέα/ΑνακοινώσειςMediaΙστορίεςΕπιστημονικές Εξελίξεις
Ασθένεια

Ποια τα συμπτώματα;

Ποιές οι μορφές;

Τρόποι αντιμετώπισης
περισσότερα 
Νέα / Ανακοινώσεις

Συγκέντρωση Γονέων-Ιατρών του Συλλόγου Άρτεμις

Ευχές από τον Σύλλογο Άρτεμις για την Ιστιοκύττωση

28th Nikolas Symposium 12 Μαΐου 2018
περισσότερα 
    Συχνές Ερωτήσεις

    Τι είναι η LCH;

    Τι προκαλεί την LCH;

    Τι είδους προβλήματα μπορεί να δημιουργηθούν;
    περισσότερα 
    Αρχική ΣελίδαΣυμπόσια

    11/5/2007: 17th Nikolas Symposium

    "Λειτουργία των κυττάρων του Langerhans: Επιπτώσεις για την LCH" Περίληψη του 17ου Nikolas Symposium, Λουτράκι, 11-14 Μαΐου Η φετινή έκδοση του Nikolas Symposium ήταν πολύ ειδική καθώς το πρώτο απόγευμα της συνάντησης τιμήσαμε τη μέγιστη συνεισφορά του Dr Jon Pritchard, ιδρυτικού πατέρα του συμποσίου, ο οποίος απεβίωσε δυστυχώς τον Ιανουάριο της φετινής χρονιάς. Προς τιμήν του η επιτροπή καθοδήγησης της συνάντησης αποφάσισε να δώσει το όνομά του στα ταξιδιωτικά επιδόματα που χορηγούνται ετησίως σε έναν ή δύο νέους επιστήμονες ή ιατρούς που δραστηριοποιούνται στην ιστιοκυτταρική νόσο. Μολονότι ο Dr Pritchard είναι αναντικατάστατος ως ιατρός, επιστήμων και άνθρωπος, είμαστε πεπεισμένοι ότι το πνεύμα του θα είναι πάντα μαζί μας ζωντανό στις μελλοντικές συναντήσεις και εκδόσεις του συμποσίου. Στις επιστημονικές συνεδρίες της συνάντησης, οι συγκεντρωθέντες επιστήμονες και κλινικοί ιατροί εστιάστηκαν στις λειτουργίες των φυσιολογικών κυττάρων του Langerhans, ώστε να διδαχθούμε από την πρόσφατη πρόοδο σε αυτόν το τομέα και να την εφαρμόσουμε στην ανώμαλη συμπεριφορά των κυττάρων αυτών στην LCH. Παρουσιάστηκαν καινούργια μοντέλα με επίμυες, στα οποία τα κύτταρα του Langerhans μπορούν να ανιχνευθούν κάτω από διαφορετικές συνθήκες στο ζωντανό ζώο με τη χρήση μικροσκοπίου. Επίσης τα κύτταρα μπορούν να μειωθούν επιλεκτικά, κι έτσι η λειτουργία των κυττάρων του Langerhans μπορεί να μελετηθεί σε συνθήκες ?πραγματικής ζωής?. Είναι ενδιαφέρον ότι φαίνεται ότι τα κύτταρα του Langerhans μεταναστεύουν στο δέρμα ήδη κατά το εμβρυϊκό στάδιο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και δεν αντικαθίστανται συνεχώς από νέα κύτταρα από το αίμα, όπως άλλα λευκοκύτταρα που ευρίσκονται στους ιστούς. Φαίνεται ότι τα κύτταρα του Langerhans διατηρούνται τοπικά. Μόνο σε περιπτώσεις οξέων φλεγμονών, που προκαλούνται για παράδειγμα από σοβαρά εγκαύματα από τον ήλιο, τα κύτταρα του Langerhans εξαφανίζονται και αντικαθίστανται από νέα κύτταρα από το αίμα. Οι βλάβες της LCH όπου συσσωρεύονται έκτροπα κύτταρα του Langerhans, έχουν κι εκείνες φλεγμονώδη χαρακτηριστικά και προσελκύουν άλλα λευκοκύτταρα. Μαθαίνουμε όλο και περισσότερα για τους ειδικούς παράγοντες που δημιουργούνται στις βλάβες από τα κύτταρα της LCH και από άλλα κύτταρα. Αυτά τα μόρια που μοιάζουν με ορμόνες φαίνεται να προκαλούν μια αμοιβαία διέγερση των κυττάρων και μπορεί να είναι κρίσιμης σημασίας για τη φύση της νόσου. Έτσι, τόσο τα έκτροπα κύτταρα της LCH με τη μορφή όγκου, όσο και το φλεγμονώδες περιβάλλον που δημιουργούν, φαίνεται να παίζουν ρόλο στη διατήρηση αυτής της χρόνιας ασθένειας.


     λίστα |  επιστροφή